dayanır kuralının yanlış edenin görüşü nedenine neticesinde edilebilir sayisi esastan

Anahtar kelimeler: Dayanır Kuralının Yanlış Edenin Görüşü Nedenine Neticesinde Edilebilir Sayisi Esastan

2. Ceza Dairesi ██████████ E. , ██████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ

:Ceza Dairesi

SAYISI

: █████████ E., ████████ K.

SUÇ

: Hırsızlık

HÜKÜM

: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

: Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin "Kovuşturma konusu olayda hısızlık konusu eşyaların değerinin oldukça düşük olduğuna, yerel mahkemenin değer azlığını dikkate alarak karar vermesi gerekirken, bu hususu göz ardı ederek yüksek ceza tayin etmesinin hak, adalet ve nesafet kurallarına aykırı olduğuna, ayrıca sanığın üzerine atılı eylemi bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında işlediğinden bahisle nitelikli hal uygulandığına, yasa koyucunun bu nitelikli hali düzenlerken, eşyanın bina veya eklentisi içinde olmasını yeterli görmeyip, ayrıca muhafaza altına alınmış olmasını da aradığına, somut olayda suç konusu eşyaların kesinlikle muhafaza altında olmadığına, sanığın fiilinin olsa olsa TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun temel şeklini oluşturduğuna, kaldı ki müvekkilinin bu olayı yaşarken aşırı alkollü olmasının ve daha sonrasında zararı ödemeyi teklif etmesinin ne kadar pişman olduğunu da gösterdiğine, buna rağmen TCK'nın 168. maddesinin ısrarla uygulanmamasının da yasaya ve usule de aykırı olduğuna, somut olayda tekerrür koşullarının oluşmadığına", ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karaman 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.