Anahtar kelimeler: Tefecilik Görmediği Bahse Kartları İsnat Görüşü Muhalefet Taraftan Mükerrer Suçlar
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI
: ████████ Esas, ████████ KararSUÇLAR
: Tefecilik, 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'na (5464 sayılı Kanun) muhalefetHÜKÜM
: Her iki sanık hakkında 5464 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan karar verilmesine yer olmadığına, sanık ... hakkında tefecilik suçundan beraatTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Temyiz isteminin reddiMahalli mahkemece verilen hüküm ve kararlar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:... Şirketinin sanık ...’e isnat edilen tefecilik suçundan doğrudan zarar görmediği, bu itibarla bahse konu suçtan verilen beraat hükmünü temyiz hakkının bulunmadığı, diğer taraftan karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 05.08.2017 tarihli ve 30145 mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 7035 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 291. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen ve bölge adliye mahkemeleri kararlarına karşı yedi gün olarak öngörülen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği ancak bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden önce verilen kararlar ve Yargıtaydan geçen dosyalara ilişkin temyiz süresinin 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8/1. maddesi uyarınca uygulanmakta olan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun'un (1412 sayılı Kanun) 310. maddesine göre (1) hafta olduğu gözetilmeksizin kısa ve gerekçeli kararda temyiz süresinin 15 gün olarak belirtilmesi suretiyle tarafların yanıltıldığı, buna karşın adı geçen banka vekilinin 01.04.2021 tarihinde yüzüne karşı tefhim edilen hüküm ve kararları sanık ... hakkında tefecilik suçundan verilen beraat hükmü yönünden 05.04.2021 tarihli süre tutum dilekçesi ile temyiz ettiği, 27.08.2021 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinde ise anılan 15 günlük süreden de sonra her iki sanık hakkında 5464 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan verilen karar verilmesine yer olmadığı kararlarına ilişkin de temyiz talebinde bulunduğu, bu kararlar yönüyle temyiz isteminin süresinde olmadığı, kaldı ki sanıklar hakkındaki karar verilmesine yer olmadığına ilişkin kararların 5271 sayılı Kanun’un 223/1. maddesi kapsamında belirtilen “beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi” şeklindeki temyiz edilebilir hüküm niteliği taşımadığı anlaşıldığından, ...Şirketi vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE 24.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.