Anahtar kelimeler: Lokanta Yidk İbareli Şekil İspatı Oysa Markalarını Markalar Ret Nihai

MAHKEMESİ :... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi
SAYISI
:███████ Esas, ████████ KararHÜKÜM
:Esastan RetBölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:KARARI. DAVADavacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "..." ibareli marka başvurusuna davalı şirketin "... şekil", "...", "...", "..." ibareli markalarını gerekçe göstererek yaptığı itirazın reddine karar verildiğini, davalının itirazının ise Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararı ile nihai olarak kabul edilerek bu kez başvurunun reddedildiğini, oysa davalıya ait markalar ile ilgili olarak kullanım ispatı için sunulan belgelerin lokanta hizmetleri için 2014-2019 yılları arasında kullanımı ispat ettiğini, müvekkili şirketin 1993 yılında ... ili, ... İlçesinde kurulduğunu, ana faaliyet konusunun kuru meyve ve sebze üretimi, turşu imalatı olduğunu, taraf markalarının benzer olmadığını; 43. sınıf ile 40. sınıf hizmetlerin benzer ve ilişkili olmadığını, taraf markaları arasında karıştırılma ihtimali bulunmadığını, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/5. hükmü koşullarının oluşmadığını, davalı şirketin markasının tanınmış marka olmadığını, tanınmışlığının kabul edilmesi halinde dahi müvekkilinin kötüniyetle hareket etmediğini ileri sürerek ... sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.II. CEVAP1.Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARIİlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının dava konusu marka başvurusunun kapsamında yer alan █████. alt sınıftaki hizmetlerin, davalı adına tescilli markalarının kapsamında yer alan 43. sınıf “Lokanta hizmetleri, snack (atıştırmalık yiyecek) barları hizmetleri, kafeler, kantinler ve hazır yiyecek sunulan yerlerin verdiği hizmetler, yiyecek ve içecek temin etme hizmetleri, çevrim-içi bilgisayar şebekesi vasıtasıyla yiyecek sipariş etme hizmetlerinin temin edilmesi hizmetleri.” ile benzer, ilişkili oldukları, her iki markada da kelime unsuru "..." olup bu durumun markaları görsel, işitsel ve anlamsal olarak benzer kıldığı, her ne kadar dava konusu markada şekil unsuru bulunsa da şeklin ayırt edici niteliği zayıf bir kompozisyondan oluştuğu ve kelimenin ortalama tüketici zihninde şekilden önce yer bulması nedenleri ile şekil unsurunun tek başına eldeki markada ayırt edici ve asli niteliğinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar, davacı vekilince istinaf edilmiştir.IV. İSTİNAFBölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.V. TEMYİZA. Dava ve Hukuki NitelendirmeDava, davaya konu taraf markaları arasında iltibasa neden olacak nitelikte benzerlik bulunmadığı iddiasına dayanan YİDK kararı iptali istemine ilişkindir.B. Değerlendirme ve GerekçeYapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.VI. SONUÇ
: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 03.12.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.