dayanır kuralının yanlış edenin görüşü sebebine nedenine neticesinde edilebilir sayisi

Anahtar kelimeler: Dayanır Kuralının Yanlış Edenin Görüşü Sebebine Nedenine Neticesinde Edilebilir Sayisi

2. Ceza Dairesi ██████████ E. , ██████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ

:Ceza Dairesi

SAYISI

: █████████ E., █████████ K.

SUÇ

: Hırsızlık

HÜKÜM

: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

: Onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; "katılan ile sanığın komşu olduğu, sanığın devamlı katılanın evine üzüm savurmaya gittiği, üzüm savurma işleminin çok yorucu bir işlem olduğu, havanın da çok sıcak olması nedeniyle sanığın su içmek istediğinde katılanın evinden su içtiği, katılanın penceresinde sanığa ait parmak izinin bulunduğu, sanığın üzüm işi için ya da komşu oldukları için katılanın evine gittiğinde pencere demirlik kenarına temas eden elinden demir üzerinde parmak izinin kaldığı, çevredeki kamera kayıtları incelendiğinde ise kaçan bir adamın varlığı tespit edilse de kim olduğunun tespit edilemediği, gece vakti eve girdiği ve hırsızlık yaptığı iddia edilen kişinin sanık olduğuna dair eldeki tek verinin katılanın soyut beyanı olduğu, hırsızlık eyleminin gece 02.40 sularında gerçekleştiğini söyleyen katılanın gecenin karanlığında hiç hataya düşmeden kimlik tespiti yaptığı, sadece buna dayanarak mahkûmiyet hükmü verilmesinin ölçülü olduğunu kabul etmenin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, sanığın olay tarihinde boşandığı eşi ... ile evinde olduğu, evden hiç ayrılmadığını tutarlı olarak tekrar ettiği ancak ...'ın tanık olarak beyanı alınmadan karar verildiği, her türlü şüpheden uzak ve somut delil bulunmadan mahkûmiyet kararı verilmesi suretiyle masumiyet karinesi ve şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine", ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Alaşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.