dayanır kuralının yanlış edenin görüşü nedenine neticesinde edilebilir sayisi esastan

Anahtar kelimeler: Dayanır Kuralının Yanlış Edenin Görüşü Nedenine Neticesinde Edilebilir Sayisi Esastan

2. Ceza Dairesi ██████████ E. , ██████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ

:Ceza Dairesi

SAYISI

: █████████ E., ████████ K.

SUÇ

: Hırsızlık

HÜKÜM

: İstinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

: Onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın içinde bulunduğu şartlar dikkate alındığında somut olayda 5237 sayılı Kanun'un 147. maddesinin uygulanma koşullarının oluştuğuna, zararın miktarı hususunda mahkemece yeterli araştırma yapılmadığına ve hatalı kararın bozulması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa ait adli sicil kaydında yazılı olan ve ikinci kez mükerrirliğe esas alınan uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan verilmiş 5 yıl 15 ay hapis cezasını konu alan Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2011 tarihli ve ███████ Esas, ███████ Karar sayılı ilâmı bakımından; Mahkemenin 27.01.2023 tarihli ek kararı ile sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükmün kesinleşme tarihinin suç tarihinden sonra olması nedeniyle sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dair kısmın çıkarılmasına karar verildiği anlaşılmakla; bahsi geçen ilâmın 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirliğe esas alınamayacağı, ancak; sanığın adli sicil kaydında yer alan ve birinci kez tekerrür hükümleri uygulanmış olan Gaziantep 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2017 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı ilâmında yer alan 5 ay hapis cezasının ikinci kez mükerrirliğe esas olduğu ve bu mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine "Gaziantep 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2017 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararı ile kasten yaralama suçundan verilmiş olan 5 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 16 Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.