dayanır kuralının yanlış edenin görüşü nedenine neticesinde edilebilir sayisi esastan

Anahtar kelimeler: Dayanır Kuralının Yanlış Edenin Görüşü Nedenine Neticesinde Edilebilir Sayisi Esastan

2. Ceza Dairesi ██████████ E. , ██████████ K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ

:Ceza Dairesi

SAYISI

: █████████ E., █████████ K.

SUÇ

: Hırsızlık

HÜKÜM

: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

: Onama

İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın iş yerine girdiğine ilişkin somut delil bulunmadığı ve sanığın babası adına kayıtlı aracın iş yerinin bulunduğu sokağa girmesinin cezalandırılması için yeterli olmadığı, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre suçun işlendiği tarihin 10.07.2020 olduğunun anlaşılması karşısında mahkemece suç tarihinin 09.07.2020 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Şikâyetçinin olay günü iş yerine bitişik olduğu anlaşılan duvarla çevrili ve tel kapısı bulunan deposundan bakır kabloların çalınması şeklinde gerçekleşen somut olayda, dosyada olay yerine ait fotoğraf veya olay yeri inceleme raporunun bulunmadığı ve dosya kapsamından suç yerinin niteliğinin tam olarak belirlenemediğinin anlaşılması karşısında; şikâyetçiden depoya ait tel kapıyı kilitleyip kilitlemediği sorularak ve hırsızlık eyleminin gerçekleştiği yerin iş yerinin eklentisi niteliğinde bir yer olup olmadığı hususu, gerektiğinde mahallinde keşif yapılarak duraksamaya yer bırakmayacak şekilde araştırılıp, suça konu bakır kabloların eklenti niteliğindeki veya kapısı kilitli bir yerden çalınması hâlinde eylemin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, aksi hâlde aynı Kanun'un 142/1-e. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Manisa 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.