Anahtar kelimeler: Dayanır Kuralının Edenin Görüşü Ret İhlali Nedenine Suçlar Neticesinde Edilebilir
MAHKEMESİ
:Ceza DairesiSAYISI
: ████████ E., ████████ K.SUÇLAR
: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâliHÜKÜMLER
: İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Ret, onamaİlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın atılı suçu işlemediğine, işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine, şikâyet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşürülmesi gerektiğine, şartları oluştuğu hâlde sanığın cezasından takdiri indirim yapılmadığına ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmadığına, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/1-e-f maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Kırklareli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2019 tarihli ve ████████ Esas ve ████████ Karar sayılı dosyasında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin 13.10.2020 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararı ile "Olay tarihi gecesi kamera kayıtlarına göre sanığın saat 04:25'de katılan ...'a ait iş yerine kapısına zarar vererek girdiği ve içeriden toplam 900 TL. Değerindeki malzemelerle saat 04:30'da çıktığı gözönüne alındığında, Güneşin doğuş ve batış saatlerini gösterir uyaptan incelenen çizelgeye ve TCK.nun 6/1-e maddesindeki gece vaktinin yapılan tanımına göre, ileri saat uygulamasının devam ettiği suç tarihinde gece vaktinin saat 07:34'te bittiği, dosya içeriğine olayla ilgili düzenlenen tutanak, sanık savunması ve müşteki beyanlarına göre ise suçun saat 04:25 sıralarında işlendiğinin anlaşılması karşısında, gece vakti işlendiği anlaşılan hırsızlık suçundan kurulan Yerel Mahkeme hükmünün 2. Paragrafında 1/2 ceza artırımı yapılırken, arttırımı hangi maddeye dayanarak yapıldığının belirtilmemesi, Sanığın katılanın işyerine rızası hilafına geceleyin girdiği ve geceleyin işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunu işlediği anlaşılmasına rağmen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/4 maddesi gereğince mahkumiyet hükmü tesis edilmesi gerektiği halde, uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmiş olması" nedenleriyle hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı, ayrıca Bölge Adliye Mahkemesince karar verilmesi hâlinde iş yeri dokunulmazlığı ihlâli suçundan kurulan hükmün de temyizinin mümkün olacağı ve bu şekilde tarafların kanun yoluna başvurma hakkının kısıtlanmayacağı gözetilerek; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin 13.10.2020 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararı ile bozma üzerine verilen Kırklareli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2021 tarihli ve ████████ Esas ve ████████ Karar sayılı kararının hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek buna göre yapılan incelemede;5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hükümler kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.