Kat Mülkiyeti Yasası'nın 20. Maddesi Uygulaması: Ödeme Gecikmesi ve Faiz Hesabında Hukuki Değerlendirme
Özet: Yargıtay, icra takibine itirazın iptali davasında, kat mülkiyeti kanunu'nun 20. maddesi uyarınca ortak gider borcunda faizin başlangıcı konusunda yerel mahkemenin kararını kısmen hatalı bulmuştur; faizin, borçlunun kat malikleri kurulu kararından haberdar olduğu veya icra emrinin tebliğ edildiği tarihten itibaren başlaması gerektiğine hükmederek, kararı düzelterek onamıştır, zira davalının aidat borcunu icra takibinden önce öğrendiğine dair kanıt sunulmamıştır.
MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi
Dava dilekçesinde icra takibine itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.Y A R G I T A Y K A R A R ITemyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak;Kat Mülkiyeti Yasası'nın 20. maddesinin ikinci fıkrası hükmüne göre ortak giderden payına düşeni ödemeyen bağımsız bölüm maliki ya da devamlı surette yararlanan kişinin ödemede geciktiği günler için geçmiş gün faizi ile sorumlu tutulabilmesi için dava konusu ortak giderin dayanağını oluşturan kat malikleri kurulu kararına davalı katılmışsa karar tarihi, kararın alındığı toplantıya katılmamışsa bu kararın kendisine tebliğ edildiği ya da başka bir biçimde borcunu öğrendiği tarih, bu da yoksa hakkında açılan icra takibi nedeniyle ödeme emrinin tebliğ edildiği tarih esas alınmalıdır. Mahkemece, yukarıdaki esaslar dikkate alınarak davalının aidat borcunu icra takibinden önce öğrendiği konusunda herhangi bir kanıt sunulmadığına göre yasal faizin ödeme emrinin tebliğinden itibaren başlatılması gerekirken, takip tarihine kadar işlemiş faiz konusundaki takip talebinin kabulüne karar verilmesi doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın 1 nolu bendinin ikinci satırdaki “itirazının” sözcüğünden sonra gelen kısmın metinden çıkarılmasına yerine “kısmen İPTALİ ile asıl alacak miktarı olan 1.830 TL üzerinden takibin DEVAMINA” sözcüklerinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 22.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.