Yargıtay 10. Ceza Dairesi, kullanmak için uyuşturucu bulundurma suçunda TCK 191/2 uyarınca verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararının itiraza tabi durma kararı niteliğinde olması nedeniyle dava dosyasının incelemeden iadesine hükmetmiştir.
Özet: Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararların, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 191/2. maddesine 6217 sayılı Kanun ile eklenen son cümleye göre durma kararı niteliğinde olduğu ve bu tür kararların temyiz yoluyla değil, itiraz yoluyla denetlenmesi gerektiği anlaşıldığından, hatalı kanun yolu seçimi nedeniyle dosyanın esastan incelenmeksizin, yetkili itiraz merciince değerlendirilmesi amacıyla ilgili mahkemesine iadesine oy birliğiyle karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI
: 2019/444 E., 2020/205 K.SUÇ
: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmaHÜKÜM
: Tedavi ve denetimli serbestlik tedbiriTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: İadeBursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2020 tarihli ve 2019/444 Esas, 2020/205 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK'nın 191/2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup itiraza tabi olmaları nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 264/2. fıkrası uyarınca, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevliitiraz merciince verilmesi için, dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,22.04.2026 tarihinde karar verildi.