Yargıtay 8. Ceza Dairesi, sanığın hastane sevkinde üzerinden çıkan uyuşturucu madde ticareti suçundan verilen mahkumiyetin istinaf sonrası temyiz başvurusunu reddederek hükmü onadı.
Özet: Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanığa verilen 15 yıl hapis ve 150.000 TL adli para cezasına ilişkin ilk derece mahkemesi kararının, sanık müdafiinin eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma olduğu ve yeterli delil bulunmadığı yönündeki istinaf ve temyiz itirazlarına rağmen, sanığın hastaneye sevki sırasında üzerinde ele geçirilen maddeler, olay ve fiziki takip tutanakları, tanık beyanları ve kriminal raporlar gibi hukuka uygun elde edilen ve doğru değerlendirilen delillerin suçun sübutunu yeterince ortaya koyduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilerek Yargıtay tarafından oy birliğiyle onandığı anlaşılmıştır.
MAHKEMESİ
:Ceza DairesiSAYISI
: 2025/3204 E., 2025/3101 K.SUÇ
: Uyuşturucu madde ticareti yapmaHÜKÜM
: İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle,Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKİ SÜREÇA. İlk Derece Mahkemesi Kararıİzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.07.2025 tarihli ve 2025/1 Esas, 2025/312Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188/3, 188/4-a, 53. ve 58. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis ve 150.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararıİzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 05.09.2025 tarihli ve 2025/3204 Esas, 2025/3101 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZA. Temyiz SebepleriSanık Müdafiinin Temyiz İstemiKararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.B. Değerlendirme ve GerekçeDava dosyası kapsamına göre, kolluk güçlerince polis nezaretindeki güvenlik kameralarından fenalaştığı anlaşılan sanığın hastaneye sevkinden sonra sonda takılacağı sırada üzerinden ... olduğu belirlenen maddelerin ele geçirildiği iddiasına ilişkin olarak,Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, olay ve fiziki takip tutanakları,tanık beyanları, kriminal raporlar, adli raporlar, sanıktan ele geçirilen maddenin çeşit ve miktarı ve sanık savunmaları ile tüm dava dosyası kapsamından sanığın suç tarihinde ele geçen uyuşturucu maddenin ticaretini yaptığı, dava dosyasında mevcut bulunan, hukuka uygun surette elde edilen,eksiksiz incelenen ve doğru değerlendirilen delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.III. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin 05.09.2025 gün ve 2025/3204 Esas, 2025/3101 Karar sayılı kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.04.2026 tarihinde karar verildi.