İş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan işçinin açtığı maddi ve manevi tazminat davasında, işverenin yüksek kusur oranında sorumlu tutulduğu kararın Yargıtay tarafından onanması.
Özet: Bir iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezliğe uğrayan davacının açtığı maddi ve manevi tazminat davasında, ilk derece mahkemesi davayı kısmen kabul ederek tazminata hükmetmiş, davalı işverenin %90 kusurlu bulunduğu istinaf incelemesinde bu karar onanmıştır. Davalı vekilinin temyiz başvurusu üzerine yapılan incelemede, bölge adliye mahkemesinin kararı usul ve kanuna uygun bulunarak, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenlerin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı gerekçesiyle onanmasına kesin olarak karar verilmiştir.
MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi
SAYISI
: 2025/220 E., 2025/362 K.İLK DERECE MAHKEMESİ
: İzmir 15. İş MahkemesiSAYISI
: 2019/38 E., 2024/382 K.Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:I. DAVADavacı vekili dava dilekçesinde; davacının 19.08.2017 tarihli iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezliğe uğradığını iddia ederek maddi ve manevi tazminat talep etmiştir.II. CEVAPDavalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARIİlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, "Geçici işgöremezlik nedeniyle 1.568,93 TL ve sürekli işgöremezlik nedeniyle 1.043.055,70 TL olmak üzere toplam 1.044.624,63 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 19.08.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 130.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 19.08.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmiştir.IV. İSTİNAFİlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle Mahkemece kusur tespiti yönünden 4 ayrı heyet raporu aldırıldığı, hükme esas alınan 3 raporda davalı işverenin % 90 oranında davacı işçinin ise % 10 oranında kusurlu olduklarına ilişkin tespitlerin ayrıntılı, denetime elverişli ve dosya kapsamına uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.V. TEMYİZA. Temyiz SebepleriDavalı vekili temyiz dilekçesinde, Mahkeme kararının yerinde olmadığını, meydana gelen kazada müvekkili Şirketin sorumluluğunun bulunmadığını, illiyet bağının kesildiğini, maşa kullanmayarak kazanın meydana gelmesine davacının sebep olduğunu, hesap raporunda peşin sermaye değerinin rücu davası esas alınarak tenzil edilmesi gerektiğini belirterek temyiz etmiştir.B. Değerlendirme ve GerekçeUyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan istemine ilişkindir.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.VI. KARARAçıklanan sebeplerle;Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Fazla yatırılan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,27.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.