7. Ceza Dairesi, kaçakçılık suçunda hukuka aykırı arama sonucu elde edilen yasak delillere dayalı mahkumiyet hükmünü bozarak beraat kararı verdi.
Özet: Yargıtay, kaçakçılık suçundan mahkumiyet alan sanık hakkında verilen kararı, kaçak eşyaların elde edildiği aramanın usulüne uygun arama kararı veya savcılık izni olmaksızın hukuka aykırı şekilde yapılması nedeniyle bozmuştur; çünkü Anayasa ve Ceza Muhakemesi Kanununa göre hukuka aykırı yollarla elde edilen delillerin yasak delil niteliğinde olduğu ve bu tür delillere dayanarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağı, bu nedenle sanığın beraat etmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.
7. Ceza Dairesi         2022/9174 E.  ,  2025/17129 K.
    "İçtihat Metni"

    MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

    SAYISI
    : 2020/468 E., 2021/88 K.
    SUÇ
    : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
    HÜKÜM
    : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi
    TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
    : Onama
    Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
    Sanık ve kaçak eşya konusunda mahkemece 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 116 ilâ 119. maddelerine göre verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmadığı cihetle; hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, bu eşyanın kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği, sanığın atılı suçu ticari amacı olduğuna ilişkin ikrara yönelik bir savunmasının da bulunmadığı nazara alındığında Anayasa'nın 38/2. maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 206/2. maddesinin (a) bendi, aynı Kanun'un 217/2. maddesi ve 230/1. maddesine göre, hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı gözetilerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
    Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 17.12.2025 tarihinde karar verildi.