Yargıtay 4. Ceza Dairesi, hakaret suçundan beraat eden sanık hakkındaki kararı, istinaf ve temyiz incelemesi sonrası hukuka uygun bularak onadı.
Özet: Sanık hakkında hakaret suçundan ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının, istinaf mahkemesince de onanmasının ardından, katılan vekilinin sanığın eylemlerinin hakaret suçunu oluşturduğu iddiasıyla yaptığı temyiz başvurusu incelenmiştir; yüksek mahkeme, dosyadaki deliller ve yargılama sonuçları ışığında, sanığın beraatine yönelik mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığını ve katılan vekilinin ileri sürdüğü temyiz sebeplerinin yerinde olmadığını belirterek, istinaf mahkemesi kararını hukuka uygun bularak temyiz istemini oy birliğiyle esastan reddedip beraat hükmünü onamıştır.
4. Ceza Dairesi         2024/8053 E.  ,  2026/7986 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI
: 2024/668 E. 2024/1072 K.
SUÇ
: Hakaret
HÜKÜM
: İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın paylaşımının katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olup, üzerine atılı hakaret suçunun unsurlarını oluşturduğuna yöneliktir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın beraatine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık bulunmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca, ... 36. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
29.04.2026 tarihinde karar verildi.