yargıtay 10. ceza dairesi, uyuşturucu madde ticareti suçundan verilen mahkûmiyet hükmünü, bozmaya uyularak yapılan yargılamada usul ve esas yönünden hukuka uygun bularak temyiz taleplerini reddedip onadı.

Yargıtay 10. Ceza Dairesi, uyuşturucu madde ticareti suçundan verilen mahkûmiyet hükmünü, bozmaya uyularak yapılan yargılamada usul ve esas yönünden hukuka uygun bularak temyiz taleplerini reddedip onadı.

Özet: Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet kararı verilen sanıkların, suçun unsurlarının oluşmadığı, delil yetersizliği, arama ve delil toplama işlemlerinin hukuka aykırı olduğu ile etkin pişmanlık indirimi gibi temyiz iddiaları incelenmiştir; yüksek mahkeme, ilk derece mahkemesinin suçun sübutu, niteliği, delil değerlendirmesi, etkin pişmanlık hükümleri ve arama işlemlerinin hukuka uygunluğuna dair tespitlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle temyiz itirazlarını reddederek mahkûmiyet hükümlerini oy birliğiyle onamıştır.

10. Ceza Dairesi 2025/2584 E. , 2025/12450 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI

: 2024/195 E., 2024/218 K.

SUÇ

: Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER

: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

: Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Dairemizin bozma kararı üzerine, Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın uyuşturucu madde kullanıcısı olduğuna,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri gereğince yapılacak indirimin azami oranda yapılması gerektiğine,

4. Arama işleminin hukuka aykırı olduğuna,

5. Kararın hukuka aykırı olduğuna,

6. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

İlişkindir.

B. Sanık ...'ın temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Hükmün gerekçesinin yetersiz ve usule aykırı olduğuna,

4. Sanık hakkında lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine,

5. Arama işleminin hukuka aykırı olduğuna,

6. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

7. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

8. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

9. Re'sen gözetilecek nedenlere,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, İlk Derece Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına, arama işleminde bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümlerde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararında sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.11.2025 tarihinde karar verildi.