Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından sanık hakkında verilen beraat kararının kaldırılarak mahkûmiyetine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararını onadı.
Özet: İlk derece mahkemesinin hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verdiği beraat kararlarının bölge adliye mahkemesince kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine hükmedilmesi üzerine, sanığın işletmelerine, aracının birçok kişi tarafından kullanıldığına ve geçmiş suç durumuna bakılmaması gerektiğine dair temyiz itirazları üst mahkemece değerlendirilmiş; ancak sanığın katılana yönelik eylemleri nedeniyle kurulan mahkûmiyet hükümlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz taleplerinin reddedilerek bölge adliye mahkemesinin mahkûmiyet kararının oy birliğiyle onanmasına karar verilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2024/6220 E.  ,  2026/10895 K.
    "İçtihat Metni"

    MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

    SAYISI
    : 2023/2202 E., 2024/450 K.
    SUÇLAR
    : Hırsızlık, mala zarar verme
    HÜKÜMLER
    : Beraat hükümleri kaldırılarak mahkûmiyetine
    TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
    : Onama
    İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
    5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin iki tane oto yıkama işlettiği, bir eğlence mekanına ortak olduğu, aracı iş yerinde birçok kişinin kullandığı, müşterilerden bile kullananın olduğu, geçmiş suç durumuna bakılarak karar verilmemesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
    Sanık hakkında katılana yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesinin beraat kararları kaldırılarak kurulan mahkûmiyet hükümleri hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 44. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.