Yargıtay, sanığın görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından aldığı mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz başvurularını reddederek hükmü onadı.
Özet: Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının kesin nitelikte olması nedeniyle temyiz isteminin reddine, hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde ise sanığın savunması, katılan beyanları ve dosyadaki tüm deliller nazara alındığında mahkemenin takdir ve gerekçesinin yerinde olduğu, sanığa yüklenen eylemin hukuka uygun olarak nitelendirildiği ve kanuni bağlamda uygulanan cezada bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından temyiz isteminin esastan reddi ile mahkumiyet hükmünün oy birliğiyle onanmasına hükmedilmiştir.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI
: 2024/919 E. 2024/1102 K.SUÇLAR
: Görevi yaptırmamak için direnme, hakaretHÜKÜMLER
: İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Ret, onamaYapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik Bölge adliye mahkemesi ceza dairesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir.Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanığın temyiz istemi; mahkumiyet kararını destekleyecek yeterli delil olmadığına, katılanların kendisine vurmaya teşebbüs ettiğine ve hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin bozulması talebine ilişkindir.III. GEREKÇEHakaret Suçundan Kurulan Hüküm YönündenSanığın savunması, katılan beyanları, tutanak ve tüm dosya kapsamından, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanığın temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.IV. KARARA. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm YönündenGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Cihanbeyli Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,29.04.2026 tarihinde karar verildi.