Yargıtay 11. Ceza Dairesinden bilişim dolandırıcılığı ve resmi belgede sahtecilik suçlarında, bölge adliye mahkemesinin istinaf ret kararının temyiz edilemezliği onaması.
Özet: Bilişim sistemleri aracılığıyla dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen cezalara yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair ek kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay; ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi kararlarının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 286/2-a maddesi gereği temyiz incelemesi dışında kaldığını belirterek, sanık müdafiinin temyiz istemini reddetmiş ve Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararını oy birliğiyle onamıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI
: 2025/715 Esas, 2025/738 KararSUÇLAR
: Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarınınaraç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık,resmi belgede sahtecilikHÜKÜM
: Temyiz isteminin reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Ek kararın onanmasıYapılan ön inceleme neticesinde; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Ceza Dairesinin, 24.04.2025 tarihli ve 2025/715 Esas, 2025/738 Karar sayılı ek kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, tayin edilen cezaların süre ve miktarına göre 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “… temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise … hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Ceza Dairesinin, 24.04.2025 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,30.04.2026 tarihinde karar verildi.