5809 sayılı Kanuna aykırılık suçundan verilen düşme hükmünün, adli para cezasının kesinlik sınırı altında kalması nedeniyle temyiz edilemezliği üzerine katılan vekilinin temyiz isteminin reddi.
Özet: Yüksek Mahkeme, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununa aykırılık suçundan açılan bir davada yerel mahkemece verilen düşme hükmünün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 305. maddesinde belirtilen temyiz kesinlik sınırının altında kaldığını tespit etmiştir; zira sanığa isnat edilen suçun üst sınırı yüz gün adli para cezası olup, Türk Ceza Kanununun 52. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca en yüksek bedelden hesaplansa dahi toplamda on bin Türk Lirasını geçmemesi sebebiyle hükmün kesin nitelikte olduğu, bu nedenle katılan vekilinin temyiz isteminin hukuken mümkün olmaması nedeniyle reddine oy birliğiyle karar verilmiştir.
MAHKEMESİ
:Asliye Ceza MahkemesiSAYISI : 2024/387 E. 2024/584 K.SUÇ
: 5809 sayılı Kanun'a aykırılıkHÜKÜM
: DüşmeTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
:OnamaBakırköy 6. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıdaki tarih ve sayılı kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibarıyla uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinde belirtilen hükmün kesin nitelikte olduğu, bu hüküm hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı gözetilerek, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun (5809 sayılı Kanun) 63 üncü maddesinin onuncu fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52 nci maddesinin ikinci fıkrası birlikte dikkate alındığında; 5809 sayılı Kanun’un 63 üncü maddesinin onuncu fıkrasında düzenlenen, sanığa yüklenen suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen düşme hükmünün 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,09.07.2025 tarihinde karar verildi.