Uyuşturucu madde ticareti suçundan Diyarbakır Ağır Ceza Mahkemesinin mahkumiyet ve Bölge Adliye Mahkemesinin istinafı reddetme kararının temyizde hukuka uygun bulunarak onanması.
Özet: Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan ilk derece mahkemesince verilen 10 yıl hapis ve adli para cezası kararı ile bölge adliye mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddedilmesi üzerine yapılan temyiz incelemesinde; sanık müdafiinin kararın hukuka aykırı olduğu, eksik inceleme ve yetersiz delillerle verildiği, sanığın kullanıcı olduğu yönündeki iddiaları değerlendirilirken, yargılama sürecindeki tüm işlemlerin usul ve kanuna uygun yürütüldüğü, toplanan delillerin yeterli olduğu, mahkumiyetin dosya kapsamındaki kesin verilere dayandığı ve hukuka aykırılık bulunmadığı tespit edildiğinden, temyiz talepleri yerinde görülmeyerek bölge adliye mahkemesince verilen hükmün oy birliğiyle onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI
: 2024/1485 E., 2024/1932 K.SUÇ
: Uyuşturucu madde ticaretiHÜKÜM
: İstinaf başvurularının esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇA. İlk Derece Mahkemesi KararıDiyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.05.2024 tarihli ve 2023/409 Esas, 2024/181 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, uyuşturucu madde ticareti suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 52/2, 52/4, 53, 54/4, 58/6-7, 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis ve 20000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.B. Bölge Adliye Mahkemesi KararıDiyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 19.09.2024 tarihli ve 2024/1485 Esas, 2024/1932 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZA. Temyiz SebepleriSanık müdafiinin temyiz sebepleriMahkumiyet kararının hukuka aykırı olduğuna, kararın gerekçesiz olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın mahkumiyetine yeterli somut delil bulunmadığına, kolluk görevlilerinin beyanlarının çelişkili olduğuna, sanığın kullanıcı olduğuna, yargılamanın 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesi uyarınca yapılması gerektiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiğine, re'sen gözetilecek nedenlerle kararın kaldırılması gerektiğine ilişkindir.B. Değerlendirme ve GerekçeDava dosyası kapsamına göre, Diyarbakır İl Emniyet Müdürlüğü Narkotik Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü görevlilerince il genelinde uyuşturucu madde ticareti suçunun önlenmesine yönelik yürütülen çalışmalar kapsamında sanık ...'in uyuşturucu madde satışı yaptığı şeklinde bilgiler elde edildiği, yapılan araştırma ve tanzim edilen tutanaklar ile soruşturma işlemlerine başlanıldığı ve sanığın kullandığı GSM hattı üzerinde 5271 sayılı Kanun'un 135. maddesi uyarınca iletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınması tedbirine başvurulduğu, tapelerde geçen görüşmeler neticesinde 26.10.2022 tarihinde .... isimli şahıs ile sanığın uyuşturucu madde alış verişi konusunda bir araya geleceklerinin değerlendirildiği ve yapılan fiziki takip neticesinde aynı gün .... isimli şahıstan ... maddesi ve Suboxune ibareli sentetik ecza hap ele geçirildiği, sanığın, .... isimli şahsa uyuşturucu madde satmak suretiyle uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak;Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, fiziki takip, olay, rızaen teslim, muhafaza altına alma, yakalama, tartı vezin, Cumhuriyet savcısı görüşme ve el koyma tutanağı, fiziki takip tutanağı, araştırma tutanağı, fotoğraf teşhis tutanağı, olay bağlantı tutanağı, Diyarbakır Emniyet Müdürlüğü uzmanlık raporları, Diyarbakır Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü uzmanlık raporu, tanık beyanları, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamındaki delillere göre, sanığın, uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediğine dair Mahkemenin kabulünde, hukuka uygun olarak toplanan delillere dayanarak mahkumiyet hükmü kurulmasında, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı tespit edilmekle, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.III. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 19.09.2024 tarihli ve 2024/1485 Esas, 2024/1932 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.06.2026 tarihinde karar verildi.