Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayalı kamulaştırma bedeli tespiti ve tescil davasında, zeytinlik ve tarım arazisi taşınmazın gelir metoduyla değerlemesinin onanması.
Özet: Kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasında, ilk derece mahkemesinin davanın kabulüne dair kararının taraflarca istinaf edilmesi üzerine bölge adliye mahkemesince başvurular esastan reddedilerek hükmün hukuka uygun bulunmasının ardından, davacı idarenin temyiz talebi Yargıtay tarafından incelenmiş; kısmen zeytin bahçesi ve kısmen tarım arazisi niteliğindeki taşınmazların değerlemesinde gelir metodunun esas alınmasının yerinde olduğu ve bilirkişi raporunda belirlenen objektif değer artış oranında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçeleriyle bölge adliye mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu tespit edilerek onanmasına karar verilmiştir.
5. Hukuk Dairesi         2025/15827 E.  ,  2026/2456 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ
: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi
SAYISI
: 2025/95 Esas, 2025/93 Karar
KARAR
: Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ
: ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI
: 2024/214 Esas, 2025/91 Karar
Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Manisa ili, ... ilçesi, ... mahallesi 1 23... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın gerçek değerinin tespit edilmesini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.
B. İstinaf Sebepleri
1.Davacı idare istinaf dilekçesinde özetle: üretim masrafının brüt gelirin 1/3'ü oranında alınmasının doğru olmadığını, muhdesat bedelinin yüksek hesaplandığını, zeytinin var yılı ve yok yılına göre ortalama alınarak hesaplama yapılması gerektiğini, %40 oranında uygulanan objektif değer artışının yüksek olduğunu, idare lehine vekâlet ücreti hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.
2.Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle: taşınmazın değerinin eksik hesaplandığını, bir dekar alanda 20 adet zeytin olduğuna göre kapama zeytinlik alanın 2 dekar olması gerektiğini, dane mısır yerine domates verisinin alınması gerektiğini, ürünlerinin verim miktarının ve satış fiyatının düşük alındığını, objektif değer artış oranının ve arta kalan kısımlar için uygulanan değer azalış oranlarının düşük olduğunu ileri sürmüşlerdir.
C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sulu tarım arazisi niteliğinde olan taşınmaza, net gelir metoduna göre değer biçilmesinde bilirkişi raporunda belirlenen objektif değer artış oranı uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.
C. Gerekçe
1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2. Kısmen kapama zeytin bahçesi niteliğindeki kısmen tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmazların zeminine 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.
3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
16.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.