yargıtay 2. ceza dairesi; hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları dosyasında istinaf ve temyiz başvurularını inceleyerek kısmen onama ve iade kararı verdi.

Yargıtay 2. Ceza Dairesi; hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları dosyasında istinaf ve temyiz başvurularını inceleyerek kısmen onama ve iade kararı verdi.

Özet: Mala zarar verme suçundan verilen kesin nitelikteki adli para cezasına yönelik kanun yolu başvurusunun itiraz olarak kabul edilerek incelenmeksizin iadesine karar verilirken, sanıklar hakkında verilen ek kararlarda hukuka aykırılık tespit edilmediğinden temyiz istemleri reddedilerek onanmış; hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde ise bir isabetsizlik görülmeyerek temyiz taleplerinin esastan reddiyle kararların onanmasına hükmedilmiştir.

2. Ceza Dairesi 2023/27682 E. , 2026/7927 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI

: 2022/3604 E., 2023/1276 K.

SUÇLAR

: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER

: İstinaf başvurusunun esastan reddine, temyiz istemlerinin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

: İade, Ek karar onama, onama

I.Sanık ... Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan İnceleme Neticesinde

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272/3-a maddesine göre istinaf yoluna başvurulamayacak olan kesin nitelikteki 2.000,00 TL adlî para cezası ile ilgili olarak İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin istinaf isteminin reddine dair kararına karşı aynı Kanun’un 279/1-b maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna başvurulabileceği anlaşılmakla sanığın ve müdafiinin mala zarar verme suçu ile ilgili kanun yolu başvurusu itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın Tebliğnameye uygun olarak, incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II. Sanıklar Hakkında Verilen Ek Kararların Temyiz İncelemeleri Neticesinde

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 26.04.2023-09.05.2022 tarihli ve 2020/1967 Esas, 2022/2319 Karar sayılı ek kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin ek kararları temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 26.04.2023-09.05.2022 tarihli ve 2020/1967 Esas, 2022/2319 Karar sayılı ek kararlarında hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafileri ile sanık ...'in temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARLARIN ONANMASINA,

III. Sanıklar Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Yapılan İnceleme Neticesinde

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafilerinin temyizlerinin, sanıkların cezalandırılmasını gerektirir her türlü şüpheden uzak kesin ve somut delil bulunmadığı, suçun yasal unsurlarının oluşmadığı, söz konusu hükümlerin hukuka aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik, Tebliğname'ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 53. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.