Yargıtay 2. Ceza Dairesi hırsızlık suçunda istinaf başvurusunun reddi kararını inceleyerek sanık temyiz taleplerini reddetmiş ve hükmü onamıştır.
Özet: Hırsızlık suçuna ilişkin ilk derece mahkemesi kararının bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddiyle onanmasının ardından, sanık ve müdafiinin bilirkişi raporu yetersizliği, zarar giderme imkanı tanınmaması, TCK 145 ve 58. maddelerin yanlış yorumlandığı iddialarıyla yaptıkları temyiz başvurusu incelenmiştir; yapılan değerlendirme sonucunda, önceki hükümde hukuka aykırılık tespit edilmediği, istinaf ret kararının usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek, sanık ve müdafiinin temyiz nedenlerinin reddine ve hükmün onanmasına oybirliğiyle karar verilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2024/144 E.  ,  2026/7921 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI
: 2023/2914 E., 2023/1939 K.
SUÇ
: Hırsızlık
HÜKÜM
: İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Onama
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, bilirkişi raporunda kesin ve net bir sonuca ulaşılamadığına, zarar giderme olanağı tanınmadığına, sanık hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğine, aynı Kanun'un 58. maddesinin koşullarının oluşmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.