Yargıtay, uyuşturucu madde ticareti suçundan verilen mahkûmiyet hükmünde, TCK 52/4 uyarınca adli para cezasının hapse çevrileceği eksikliğini düzelterek temyiz talebinin esastan reddine karar verdi.
Özet: Yüksek Mahkeme, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararını ve istinaf başvurusunun reddini esas yönünden doğru bularak, adli para cezasının taksitlendirilmesine dair hükümde eksik bırakılan "ödenmeyen kısmın hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hukuka aykırılığı düzelterek sanık müdafiinin temyiz talebini esastan reddetmiş ve ilk derece mahkemesinin hükmünü onamıştır.
10. Ceza Dairesi         2021/19664 E.  ,  2026/5572 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI
: 2018/1041 E., 2018/1785 K.
SUÇ
: Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM
: İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Hükmün düzeltilerek temyiz isteminin esastan reddi
Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Lehe olan tüm hükümlerin uygulanması gerektiğine,
2. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,
3. Beraat kararı verilmesi gerektiğine,
İlişkindir.
III. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek 5237 sayılı TCK'nın 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasına aykırı davranılmasının hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,
Sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmından "...tahsil edileceği..." ibaresinden sonra gelmek üzere "... ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibaresinin eklenmesi,
Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.04.2026 tarihinde karar verildi.