Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçunda tanık beyanları çelişkisi ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi iddialarıyla yapılan temyiz başvurusunun esastan reddiyle hükmün onanmasına karar vermiştir.
Özet: Sanık müdafiinin, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin olarak tanık beyanlarının çelişkili ve duyuma dayalı olduğu, bu nedenle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiği yönündeki temyiz itirazları, ilk derece mahkemesinin hükmünde ve istinaf başvurusunun esastan reddi kararında hukuka aykırılık tespit edilmemesi gerekçesiyle reddedilerek, bölge adliye mahkemesinin kararı hukuka uygun bulunmuş ve onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Onamaİlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin "Tanık beyanlarının birbirleriyle çelişkili olup görgüye değil duyuma dayandığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın atılı hırsızlık suçundan beraatine karar verilmesi gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İnebolu Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.