Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığı ihlali suçlarında istinaf ret kararlarının onanmasına hükmetti.
Özet: Sanık hakkında mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen ve temyiz edilemez nitelikte olan belirli hapis veya adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurularının reddine dair bölge adliye mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu tespit edilmiş; hırsızlık suçundan ise sanık ve müdafiinin, hırsızlık kastı olmadığına ve sadece yardım amaçlı hareket ettiğine dair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek, istinaf mahkemesince ilk derece hükmünün esastan reddedilmesinin hukuka uygun bulunduğu sonucuna varılmış ve böylece tüm hükümlerin onanmasına karar verilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2024/3489 E.  ,  2026/7900 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR
: Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER
: İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Onama
I-Sanık hakkında mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 14.10.2025 tarihli ve 2024/1619 Esas, 2024/3501 Karar sayılı ek kararım; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tâbi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 24.01.2024 tarihli ve 2023/923 Esas, 2023/3382 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin; "Hırsızlık kastı olmadığına, diğer sanık ... .'ye yardım etmek için eylemi gerçekleştirdiğine, atılı suçu işlediğine dair somut bir delilin bulunmadığına ve kararın bozulması gerektiğine", sanık müdafiinin temyiz isteminin; "Sanığın hırsızlık kastı olmadığına, sadece yardım amaçlı müştekinin evine girdiğine ve zararı karşılamak istediğine bu sebeplerle dosyanın bozularak sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair hüküm hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Elmadağ Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.