yargıtay 10. ceza dairesi, uyuşturucu madde ticareti suçundan verilen mahkumiyet kararını, adli para cezasının hapse çevrilmesi ihtarına ilişkin eksikliği düzelterek onadı.

Yargıtay 10. Ceza Dairesi, uyuşturucu madde ticareti suçundan verilen mahkumiyet kararını, adli para cezasının hapse çevrilmesi ihtarına ilişkin eksikliği düzelterek onadı.

Özet: Uyuşturucu madde ticareti suçundan sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararının istinaf incelemesinden sonra temyizine ilişkin başvuruyu değerlendiren yüksek mahkeme, sanık müdafiinin temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi ve delil yetersizliği iddialarını yerinde görmeyerek, suçun sübutu ve delil değerlendirmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına hükmetmiştir. Bununla birlikte, adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin belirtilmemesinin hukuka aykırı olduğunu tespit ederek, bu hususun yeniden yargılama gerektirmeden düzeltilmesi suretiyle, ilk derece mahkemesinin kararını onamıştır.

10. Ceza Dairesi 2021/19209 E. , 2026/5632 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI

: 2018/1907 E., 2018/2049 K.

SUÇ

: Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM

: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

: Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi gerektiğine,

2. Mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III.GEREKÇE

A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, sanık hakkındaki adli para cezasının ödenmemesi halinde, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin belirtilmemesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; söz konusu bu iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK' nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

Sanıkla ilgili hükmün beşinci paragrafının sonuna, "...ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına," ibarelerinin yazılması,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.04.2026 tarihinde karar verildi.