Tehdit suçundan beraat eden sanığın istinaf mahkemesince verilen mahkumiyet kararının, ek savunma hakkı tanınmadığı için Yargıtayca bozulması.
Özet: Tehdit suçundan ilk derece mahkemesince beraat eden sanık hakkında, istinaf mahkemesinin beraat kararını kaldırarak 4 ay 20 gün hapis cezası ile mahkûmiyetine karar vermesi üzerine, Yargıtay sanığın temyiz başvurusu üzerine, istinaf mahkemesinin iddianamede talep edilmeyen ve ek savunma hakkı tanınmadan cezada artırım yapılmasını gerektiren bir kanun maddesini uygulamak suretiyle sanığın savunma hakkını kısıtladığı tespit ederek, istinaf kararını bozmuştur.
6. Ceza Dairesi         2023/16314 E.  ,  2025/7018 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI
: 2022/2118 E., 2022/3179 K.
SUÇ
: Tehdit
HÜKÜM
: Yerel mahkeme kararı kaldırılarak kurulan mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Bozma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece
Kumluca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.01.2022 tarihli ve 2021/231 Esas, 2022/25 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, beraatine karar verilmiştir.
B. İstinaf
... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26.10.2022 tarihli ve 2022/2118 Esas, 2022/3179 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulü ile, yerel mahkeme kararının kaldırılarak sanığın tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/1-1. cümle, 43, 29, 62. maddeleri uyarınca 4 ay 20 hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanığın Temyiz İstemi
Suç işleme kastının bulunmadığına, ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık hakkında; iddianamede uygulanması istenen kanun maddeleri arasında yer almamasına rağmen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı verilmeden 5271 sayılı Kanun'un 43. maddesi uygulanmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
01.07.2025 tarihinde karar verildi.