Yargıtay 8. Ceza Dairesince uyuşturucu madde ticareti suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile istinaf başvurusunun reddi kararının onanması.
Özet: Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının onanması talebiyle yapılan temyiz başvurusunda, ilgili yüksek mahkeme, ilk derece ve istinaf mahkemelerince yargılama usullerine uygun hareket edildiğini, sanığın eyleminin suç vasfını doğru bir şekilde yansıttığını, ele geçirilen maddelerin türü ve miktarının ticari kastı gösterdiğini, toplanan delillerin yeterli ve gerekçelerin doyurucu olduğunu, temel cezanın orantılılık ilkesine uygun belirlendiğini ve müdafiin suçun sadece bulundurma olduğu yönündeki itirazlarının yerinde olmadığını belirterek, bölge adliye mahkemesinin sanığın istinaf başvurusunu esastan reddeden kararını oy birliğiyle onamıştır.
MESİ :Ceza Dairesi
SAYISI
: 2025/10693 E., 2025/5793 K.SUÇ
: Uyuşturucu madde ticaretiHÜKÜM
: İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKİ SÜREÇA. İlk Derece Mahkemesi KararıKilis 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2025 tarihli ve 2024/201 Esas, 2025/176 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 62/1, 52/2-4, 53, 63, 54/4. maddeleri uyarınca 13... ay hapis ve 37.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.B. Bölge Adliye Mahkemesi KararıGaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 26.11.2025 tarihli ve 2025/10693 Esas, 2025/5793 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZA. Temyiz SebepleriSanık Müdafinin Temyiz İstemiSanığın ticari amaç taşımadığından hakkında Türk Ceza Kanunu'nun 188. maddesi hükmünün uygulanmasının mümkün olmadığına, bu nedenle hakkında Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesi hükmünden işlem yapılması gerektiğine, gerek ilk derece mahkemesi gerekse bölge adliye mahkemesinin yeterli ve doyurucu bir gerekçe sunmadığına ilişkindir.B. Değerlendirme ve GerekçeDava dosyası kapsamına göre; sanığın Gaziantep ilinden uyuşturucu getirdiği ikameti ile depoda muhafaza ettiği şeklinde istihbari bilgiler üzerine evinde usulüne uygun olarak yapılan aramada ..., amfetamin ihtiva eden captagon haplar ve esrar maddeleri ele geçirildiği iddiasına ilişkin olarak;Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, ele geçirilen maddelerin türü ve miktarı, hükme esas alınan ikamet arama tutanağı, bilirkişi raporu, tanık beyanları, kriminal rapor ve adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.III. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 26.11.2025 tarihli ve 2025/10693 Esas, 2025/5793 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafinin tahliye talebinin REDDİNE,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kilis 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2026 tarihinde karar verildi.