Yargıtay 6. Ceza Dairesi, kasten yaralama ve hakaret suçlarından verilen belirli miktardaki adli para cezalarının kesinliği nedeniyle temyiz itirazlarını reddederken, tehdit suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine hükmetmiştir.
Özet: Sanığın hakaret ve kasten yaralama suçlarından doğrudan verilen adli para cezalarına ilişkin temyiz itirazları, yasal temyiz sınırının altında kalması nedeniyle reddedilmiş; tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ise, suçun gerektirdiği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin karar tarihinden bu yana dolmuş olması gerekçesiyle bozulmuş ve bu suç yönünden açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine hükmedilmiştir.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI
: 2015/99 E., 2016/9 K.SUÇLAR
: Kasten yaralama, hakaret, tehditHÜKÜMLER
: MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: BozmaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I-Sanık hakkında Hakaret ve Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik temyiz İtirazları yönünden;14.04.2011 tarihinden yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 Sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3000-TL’ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkûmiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında hakaret suçundan tayin edilen 1500,00-TL adli para cezası ile kasten yaralama suçundan tayin edilen 3.000,00TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereğince sanığın temyiz itirazlarının tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,II. Sanık Hakkındaki Tehdit Suçundan kurulan hükme yönelik temyiz İtirazları yönünden;Sanığa yüklenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-1. maddesine uyan tehdit suçunun gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e, 67/2. maddelerinde belirtilen, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin, karar tarihi olan 26.01.2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,03.07.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.