Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından yapılan temyiz incelemesinde Yargıtay 2. Ceza Dairesi, istinaf mahkemesinin mahkûmiyetleri onayan ve beraatle sonuçlandıran kararlarını hukuka uygun bularak onadı.
Özet: Yüksek Mahkeme, hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından yargılanan sanıklar hakkındaki temyiz başvurularını değerlendirmiş; mala zarar verme suçuna ilişkin bazı hükümlerin yasal temyiz sınırları dışında kalması nedeniyle temyiz istemlerini reddetmiş; diğer temyiz edilebilir hükümler açısından ise Bölge Adliye Mahkemesinin sanıkların hırsızlık suçundan mahkumiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurularını esastan reddeden kararları ile bir sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen beraat kararlarında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığına hükmederek, ilgili tüm kararları oy birliğiyle onamıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI
: 2023/199 E., 2023/866 K.SUÇLAR
: Hırsızlık, mala zarar vermeHÜKÜMLER
: İstinaf başvurularının esastan reddi, İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet kararları kaldırılarak beraatTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Ret, onamaI- Sanıklar ... ve ... Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükümler YönündenHükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanık ... ile sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,II- Sanıklar ..., ... Hakkında Hırsızlık Suçundan ve sanık ... Hakkında Hırsızlık ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönündenİlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, "dosya içerisinde somut ve kesin delil bulunmadığı hâlde şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı şekilde mahkûmiyet hükmü verildiğine"; sanık ...'in temyiz isteminin, "eksik inceleme ile hüküm verildiğine ve atılı suçun teşebbüs aşamasında kaldığına"; katılan vekilinin temyiz isteminin, "sanıkların beyanı, baz istasyonu sinyal bilgileri ve dosya içerisindeki delillere göre sanık ...'e atılı suçlardan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanıklar ..., ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddi kararları ve sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet kararları kaldırılarak verilen beraat kararlarında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar hakkında verilen kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ..., sanık ... müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Sivrihisar Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.