Tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik, kanuni temyiz süresi dolduktan sonra yapılan itirazın Yargıtay tarafından reddi.
Özet: Sanığın, tehdit suçundan aldığı mahkumiyet hükmüne yönelik olarak 06.02.2020 tarihinde yüzüne karşı açıklanan karara ilişkin temyiz istemi, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununda belirlenen bir haftalık yasal sürenin 25.09.2023 tarihinde sunulan dilekçeyle önemli ölçüde aşılması nedeniyle oy birliğiyle reddedilmiş olup; bu ret, sanığın daha önce kasten yaralama suçundan kesinleşmiş bir mahkumiyetinin bulunduğu ancak mevcut temyiz başvurusunun sadece tehdit suçuna ait hükme yönelik olduğu anlaşılmasından sonra verilmiştir.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI
: 2019/434 E., 2020/86 K.SUÇ
: TehditHÜKÜM
: MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: RedSanığın, kasten yaralama suçu ile ilgili 17.09.2013 tarih, 2012/971 esas ve 2013/592 karar sayılı mahkumiyet hükmünün Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 30.04.2019 tarih, 2015/660 esas ve 2019/7750 karar sayılı ilamıyla onanması suretiyle kesinleştiği, bu karara yönelen karar düzeltme isteminin de Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.10.2023 tarihli yazısı ile reddedildiği anlaşıldığından, sanığın 25.09.2023 tarihli dilekçesinin içeriğine göre sanığın temyiz isteminin ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/02/2020 tarihli, 2019/434 Esas ve 2020/86 Karar sayılı kararındaki tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede gereği düşünüldü:Sanığın, yüzüne karşı 06.02.2020 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1 maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 25.09.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun’ un 317. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,01.07.2025 tarihinde karar verildi.