Özet: Bir asliye ceza mahkemesi tarafından "tehdit" suçundan zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesinin ardından, sanık tarafından temyiz edildiği iddiasıyla Yargıtaya gönderilen dava dosyası üzerinde yapılan ön incelemede, sanığın sunduğu dilekçenin gerçek bir temyiz iradesi taşımadığı ve ilgili kanun hükümleri uyarınca verilen bu kararın resen temyize tabi olmadığı tespit edilmiş; bu değerlendirme sonucunda, usulüne uygun bir temyiz başvurusunun bulunmaması ve otomatik temyiz şartlarının da oluşmaması nedeniyle, dosyanın esas yönünden incelenmesine gerek görülmeyerek ilgili mahkemesine oy birliğiyle iade edilmesine karar verilmiştir.