Yargıtay, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığı ihlali suçlarından istinaf başvurularının reddi kararlarını temyiz itirazlarını inceleyerek onamıştır.
Özet: Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen istinaf başvurularının esastan reddi kararları, hükmolunan cezaların temyize kapalı olması nedeniyle kesinleşirken, hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının reddi kararları, sanık müdafilerinin yetersiz delil, eksik inceleme ve lehe hükümlerin uygulanmaması gibi temyiz nedenleri ileri sürmelerine rağmen, hukuksal açıdan herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz talepleri reddedilerek usul ve yasaya uygun bulunup onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI
: 2023/1313 E.,2023/2450 K.SUÇLAR
: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâliHÜKÜMLER
: İstinaf başvurularının esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Ret, onamaI- Sanıklar Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükümler YönündenHükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,II- Sanıklar Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümler Yönündenİlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, "karar vermek için yeterli delil olmadığına, gerekli inceleme yapılmadığına, hırsızlıkta kullanılan aracı ödünç alma zamanı ile hırsızlık olay tarihi aynı olmadığından sanığın suçsuz olduğunun sabit olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine"; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, "delillerin cezalandırma için yeterli olmadığına, takdiri indirim uygulanmamasına ilişkin değerlendirme yapmamanın yerinde ve yeterli olmadığına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan istinaf başvurularının esastan reddi kararlarında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar hakkında verilen kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.