Yargıtay 2. Ceza Dairesinden hırsızlık suçuyla ilgili istinaf başvurularının reddi kararlarını onayan temyiz incelemesi sonucu verilen hüküm.
Özet: Hırsızlık suçundan sanıklar hakkında ilk derece mahkemesince verilen hükümlerin istinaf başvurusunun esastan reddedilmesi üzerine, sanıkların eksik ifadelerle karar verildiği, ceza indirimi yapılmadığı, somut delil bulunmadığı ve suç kastının olmadığı gerekçeleriyle yaptıkları temyiz başvuruları incelenmiş; yapılan incelemede Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurularını reddeden kararlarında hukuka aykırılık bulunmadığı, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilerek, sanıkların ve müdafiilerin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle hükümlerin oybirliğiyle onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI
: 2023/100 E., 2023/1756 K.SUÇ
: HırsızlıkHÜKÜMLER
: İstinaf başvurularının esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Onamaİlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ...'ın temyiz isteminin, "eksik ifadelere rağmen karar verildiğine, ceza indirimi yapılmadığına, indirim yapılarak mağduriyetinin giderimesine"; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, "somut bir delil bulunmadığı halde, sadece soyut değerlendirmeler yapılarak, eksik inceleme ve değerledirme neticesinde karar verildiğine, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine"; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, "suç kastı ile hareket etmeyen sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan istinaf başvurularının esastan reddi kararlarında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar hakkında verilen kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Lüleburgaz 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.