Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan ikinci kez mükerrir sanığın koşullu salıverme hükmünün yeni yasa ile düzeltilerek onanması.
Özet: Hırsızlık suçundan mahkum edilen sanık hakkındaki kararın temyiz incelemesinde, ikinci defa mükerrir olan sanık için uygulanan şartla tahliye edilmeme hükmünün, 7550 sayılı Kanunun 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Kanunun 108. maddesinin 3. fıkrasında yer alan yeni yasal düzenlemeye aykırı olduğu tespit edilmiş; bu hukuka aykırılığın Ceza Muhakemesi Kanununun 303. maddesi uyarınca düzeltilerek, ilgili ibarenin hükümden çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan kararın düzeltilerek onanmasına hükmedilmiştir.
MAHKEMESİ
:Ceza DairesiSAYISI
: 2023/1667 E., 2023/2953 K.SUÇ
: HırsızlıkHÜKÜM
: İstinaf başvurularının esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Onamaİlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin ''suçun nitelendirilmesinin hatalı olduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, lehe hükümlere'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;04.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun’un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağına ilişkin düzenleme dikkate alınarak, ikinci defa mükerrir sayılan sanık hakkında şartla tahliye edilmemesine karar verilemeyeceğinin gözetilmesinde zorunluluk bulunması,Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 19.09.2023 tarihli ve 2023/1667 E., 2023/2953 K. sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 303.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli ve 2022/1082 E., 2023/350 K. sayılı kararının 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümünden “...şartla tahliye edilmemesine ve" ibaresinin çıkarılmasına karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.