Hırsızlık suçundan hüküm giyen mükerrir sanığın koşullu salıverilme hakkının 7550 sayılı Kanun değişikliğiyle yeniden değerlendirilerek Yargıtay tarafından düzeltilerek onanması.
Özet: Hırsızlık suçundan mahkum edilen sanık hakkında verilen hükme yönelik temyiz incelemesinde, Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun reddine dair kararının, 5275 sayılı Kanunun 108/3. maddesindeki yeni düzenleme uyarınca ikinci defa tekerrür hükümleri uygulanan sanık için koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmayacağına ilişkin ibarenin hatalı olduğu tespit edilerek, bu kısmın çıkarılması suretiyle kararın düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/26928 E.  ,  2025/23947 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ
:Ceza Dairesi
SAYISI
: 2023/672 E., 2023/1455 K.
SUÇ
: Hırsızlık
HÜKÜM
: İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Onama
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, ''yaptığına pişman olduğuna, lehe hükümlerin uygulanarak bozulmasına'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
04.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun’un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağına ilişkin düzenleme dikkate alınarak, ikinci defa mükerrir sayılan sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilemeyeceğinin gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 12.04.2023 tarihli ve 2023/672 E., 2023/1455 K. sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 303/1 maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan,Ürgüp Asliye Ceza Mahkemesinin 06.07.2022 tarihli ve 2021/898 E., 2022/633 K. sayılı kararının 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümünden “...sanığın ikinci kez tekerrür halinde olduğu anlaşıldığından koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına" ilişkin kısmın çıkarılmasına karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK' nın 302/1. maddesi uyarınca diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ürgüp Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.