Yargıtay 11. Ceza Dairesi, dolandırıcılık suçundan beraat eden sanığın istinafta mahkumiyetine karar verilmesini hukuka uygun bularak hükmü onadı.
Özet: Dolandırıcılık suçundan sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının, istinaf mahkemesi tarafından kaldırılarak sanığın 4 yıl hapis ve 20.000 TL adli para cezasıyla mahkumiyetine hükmedilmesi üzerine sanığın yaptığı temyiz başvurusunu inceleyen yüksek mahkeme, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olduğu, toplanan delillerin yeterliliği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptanması, suç vasfı ile yaptırımların doğru belirlenmesi gerekçeleriyle temyiz talebini esastan reddederek bölge adliye mahkemesinin mahkumiyet kararını oy birliğiyle onamıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI
: 2020/154 Esas, 2020/419 KararSUÇ
: DolandırıcılıkHÜKÜM
: MahkumiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Esastan reddi ile onamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇA. İlk DereceAntalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2019 tarih ve 2017/583 Esas, 2019/369 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; dolandırıcılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.B. İstinafAntalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 26.02.2020 tarih, 2020/154 Esas, 2020/419 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının ve katılanın istinaf başvurusunun kabulü ile, yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek sanık hakkında; dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 157/1, 52, 53 maddeleri uyarınca 4 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.II. TEMYİZA. Temyiz SebepleriSanığın temyizinde, katılanı dolandırmadığına, masraflara karşılık parayı aldığına, takdiri indirimin uygulanmadığına ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.B. Değerlendirme ve GerekçeYargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.III. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.04.2026 tarihinde karar verildi.