Dolandırıcılık suçundan istinaf mahkemesince verilen mahkumiyet kararının Yargıtay tarafından onanması ve katılanın cezanın artırılması talebinin esastan reddi.
Özet: Dolandırıcılık suçundan ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının istinaf incelemesi sonucunda kaldırılarak sanığın mahkumiyetine hükmedilmesi üzerine, katılan vekilinin sanık hakkında daha ağır ceza verilmesi gerektiği yönündeki temyiz başvurusu incelenmiş; yargılama sürecinde usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı, delillerin yeterli olduğu ve mahkumiyet kararında hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle temyiz isteminin esastan reddedilerek istinaf mahkemesinin mahkumiyet hükmünün onanmasına oy birliğiyle karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI
: 2020/2506 Esas, 2022/2189 KararSUÇ
: DolandırıcılıkHÜKÜM
: MahkumiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Esastan reddi ile onamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇA. İlk Dereceİzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.09.2020 tarih ve 2018/452 Esas, 2020/228 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; dolandırıcılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.B. İstinafİzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 23.06.2022 tarih,2020/2506 Esas, 2022/2189 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek sanık hakkında; dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 157/1, 62/1, 52, 53 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.II. TEMYİZA. Temyiz SebepleriKatılan vekilinin temyizinde, sanık hakkında üst hadden ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.B. Değerlendirme ve GerekçeYargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.III. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.04.2026 tarihinde karar verildi.