Çok sanıklı rüşvet davasında, temyiz etmeyip hükmü kesinleşen sanığın lehine bozmanın sirayeti sonrası verilen beraatın temyiz edilemezliği kararı.
Özet: İlgili bir dosyadaki temyiz incelemesi sonucu verilen bozma kararının, sanık lehine hükümlerin diğer sanıklara sirayeti ilkesi uyarınca, hakkında kesinleşmiş mahkumiyet hükmü olmasına rağmen sanığa uygulanmasıyla yerel mahkemece sanık hakkında beraat kararı verilmesi üzerine, bu beraat hükmüne karşı katılan vekilinin temyiz istemi, lehe bozmadan sirayet yoluyla yararlanan sanık hakkındaki bozma sonrası verilen hükmün temyizinin yasal olarak mümkün olmaması gerekçesiyle reddedilmiştir.
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI
: 2021/545 Esas, 2021/545 KararSUÇ
: Rüşvet alma suçuna azmettirmeHÜKÜM
: BeraatTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: OnamaMahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:Dairemizin 2022/9251 Esasında kayıtlı Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/770 Esas sayılı dosyası ile temyiz incelemesine konu bu dosya arasında sanık ve suç yönünden fiili ve hukuki bağlantı bulunduğundan birlikte ele alınarak yapılan incelemede;Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.01.2017 tarihli ve 2016/13-982 Esas, 2017/29 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere çok sanıklı dosyalarda, sanıkların her birinin birbirlerinden bağımsız olarak kanun yoluna başvurma haklarının bulunduğu, kural olarak sanıklardan birinin, verilen karara karşı yaptığı kanun yolu başvurusunun diğer sanıklar hakkında verilen hükümleri kapsamadığı ve hükmün kanun yoluna başvuru için öngörülen sürenin sonunda kesinleştiği ancak temyiz kanun yolu bakımından gerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 325. gerekse 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 306. maddelerinde yer alan ve hükmün bozulmasının diğer sanıklara sirayetini düzenleyen hükümlerdeki koşullar gerçekleştiği takdirde temyiz edenler lehine oluşacak durumdan temyiz yoluna başvurmayan, süresinden sonra başvuran veya temyize başvurmakla beraber talebi kabul edilmeyen sanıkların da yararlanmalarının sağlanması suretiyle bu kişilerin temyiz edenlerden daha ağır bir ceza ile cezalandırılmaları adaletsizliğinin giderilmesinin amaçlandığı ve bozmanın sirayetinde yerel mahkeme hükmünün, temyiz etmeyen sanık yönünden bozulmayıp sanığın sadece bozma kararının sonucundan yararlandırıldığı dikkate alındığında; Dairemizin 2022/9251 Esasına kayıtlı dosyadaki sanıklar hakkında 7. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesince verilen 10.04.2015 tarihli mahkumiyet hükümlerini temyizen inceleyen Askerî Yargıtay'ın 27.04.2016 tarihli bozma ilamının, hakkındaki mahkumiyet hükmü temyiz edilmeden kesinleşen sanık ...'e de sirayet ettirilmesi nedeniyle bozma sonrası Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılamada sanık hakkında kurulan beraat hükmünün temyizi mümkün olmadığından, lehe bozmadan sirayet nedeniyle istifade eden sanık hakkında bozma sonrası verilen hükme yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE 26.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.