Sanığın resmi belgede sahtecilik mahkumiyetine karşı yaptığı temyiz başvurusunun, usulsüz tebligata rağmen karardan haberdar olduğu ve yasal süre aşımı nedeniyle oybirliğiyle reddine dair karar.
Özet: Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık temyiz başvurusunun, yoklukta usulsüz tebliğ edilen hükümden sanığın müdafiinin mahsup talebiyle haberdar olduğu kabul edilen 29.12.2008 tarihinden itibaren başlayan bir haftalık yasal temyiz süresi geçtikten sonra 26.08.2025 tarihinde yapılması ve hükmün resen temyize tabi olmaması nedeniyle, süresinde yapılmadığı gerekçesiyle oy birliğiyle reddedilerek, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
MAHKEMESİ
:Asliye Ceza Mahkemesi (Şişli 6. Asliye Ceza Mahkemesi)SAYISI
: 2004/411 E., 2005/1240 K.SUÇ
: Resmi belgede sahtecilikHÜKÜM
: MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Retİlk derece mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:Sanığın yokluğunda verilen hükmün 16.01.2006 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi uyarınca tebliğ edildiği, ancak adreste bulunmama sebebinin mazbatada gösterilmemesi nedeniyle yapılan tebliğ ve bu tebliğ esas alınarak hükmün kesinleştirilmesi işlemi usulsüz ise de, 7201 sayılı Kanun'un 32 nci maddesindeki "Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır." hükmü uyarınca, sanık müdafinin verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak 29.12.2008 tarihli dilekçesi ile mahkemesinden mahsup talebinde bulunduğu dilekçeyi mahkemesine gönderdiğinin anlaşılması karşısında, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 26.08.2025 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2026 tarihinde karar verildi.