Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan mahkumiyet kararlarına yönelik sanık temyiz itirazlarını delil yetersizliği iddialarıyla reddederek Bölge Adliye Mahkemesi kararını onadı.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne karşı sanık müdafiilerinin, müvekkillerinin suç unsurlarının oluşmadığı, yeterli delil bulunmadığı ve kararın usul ve yasaya aykırı olduğu yönündeki temyiz itirazları üzerine, yapılan incelemede, bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddedilerek ilk derece mahkemesi kararının onanmasında hukuka aykırılık tespit edilmediğinden, sanık müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddedilerek usul ve yasaya uygun bulunan kararın onanmasına hükmedilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI
: 2023/3764 E., 2024/417 K.SUÇ
: HırsızlıkHÜKÜMLER
: İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Onamaİlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, "kararının eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu alındığına, dolayısıyla usul ve yasaya aykırı olduğuna, müvekkilinin söz konusu adreste hırsızlık amacıyla bulunmadığına, herhangi bir eşyayı çalmadığına, müvekkilinin üzerinde suç ve suç unsuru teşkil eden herhangi bir eşyaya da rastlanmadığına, müvekkiline isnat edilen atılı suçun unsurlarının oluşmadığına"; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, "verilen kararın usûl ve yasaya uygun olmadığına, sanık ...'in hırsızlık suçunu işlediğine veya yardım ettiğine dair mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığına, müvekkilinin beraatine karar verilmesi gerekirken mahkûmiyet kararı verilmesinin isabetsiz olduğuna" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.