Yargıtay 11. Ceza Dairesi, bilişim sistemleri dolandırıcılığı suçunda istinaf başvurusunun reddi kararının temyiz edilemez olduğu gerekçesiyle sanığın temyiz istemini reddetti.
Özet: Bilişim sistemleri ile banka/kredi kurumlarını araç olarak kullanarak dolandırıcılık suçundan verilen beş yıl veya daha az hapis cezasına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz mercii, Ceza Muhakemesi Kanununun ilgili maddeleri uyarınca belirli cezalara ait istinaf red kararlarının temyiz edilemeyeceğini ve bölge adliye mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık bulunmadığını belirterek sanığın temyiz talebini oy birliğiyle reddetmiş ve ek kararı onamıştır.
11. Ceza Dairesi         2026/3459 E.  ,  2026/7419 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ
:Ceza Dairesi
SAYISI
: 2023/1457 E. 2023/2121 K.
SUÇ
: Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
HÜKÜM
: İstinaf başvurusunun esastan reddi
EK KARAR
: Temyiz isteminin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Ek karar onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 18.07.2025 tarihli ve 2023/1457 Esas, 2023/2121 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “… temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise … hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 18.07.2025 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 5.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.07.2026 tarihinde karar verildi.