yargıtay 2. ceza dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararını onarken, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları için temyiz başvurularını usulen reddetmiştir.

Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararını onarken, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları için temyiz başvurularını usulen reddetmiştir.

Özet: Sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkûmiyet kararlarının istinaf incelemesinin ardından temyiz edildiği olayda; iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarına ilişkin temyiz istemleri, yasalarda öngörülen temyiz edilemezlik hükümleri kapsamında değerlendirilerek reddedilirken, hırsızlık suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde, sanığın delil yetersizliği iddiaları yerinde görülmemiş ve bölge adliye mahkemesince verilen hükmün hukuka uygun olduğu tespit edilerek onanmıştır.

2. Ceza Dairesi 2024/7174 E. , 2026/11336 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI

: 2023/2220 E., 2024/839 K.

SUÇLAR

: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER

: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

: Ret, onama

I - İş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 29.02.2024 tarihli ve 2023/2220 Esas, 2024/839 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

Sanık hakkında, Konya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2023 tarihli ve 2023/58 Esas, 2023/345 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4, 62, 151/1 ve 62. maddeleri uyarınca sırasıyla kurulan 10 ay hapis ve 3 ay 10 gün hapis cezaları ile mahkûmiyet hükümlerine konu cezaların türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları ile bu kararlara yönelik temyizlerin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları” nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

II - Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, "sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair herhangi bir delil bulunmadığına, ceza hukukunun amacının, suçun sanık tarafından işlendiğini hiçbir şüphe olmaksızın ortaya koymak olduğuna, yargılamada sanığın cezalandırılmasına ilişkin şüpheden uzak tüm delillerle ispatın gerçekleşmesi gerektiğine, ispat edilememiş bir suç sebebi ile müvekkiline ceza verilmesinin kabul edilemeyeceğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.