Yargıtay 2. Ceza Dairesi, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan temyiz yasağı, hırsızlık suçundan ise esas yönünden temyiz başvurularını reddederek kararları onadı.
Özet: Yüksek mahkeme, sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz başvurusunu, Ceza Muhakemesi Kanununun ilgili maddeleri uyarınca temyiz incelemesine tabi olmaması nedeniyle reddederken; hırsızlık suçundan kurulan hükümlere dair sanık müdafiinin suç kastının olmadığı, suç vasfının yanlış belirlendiği, ceza indirimlerinin uygulanmadığı ve eksik inceleme yapıldığı yönündeki itirazlarını değerlendirmiş, ancak ilk derece ve bölge adliye mahkemelerinin kararlarında herhangi bir hukuka aykırılık tespit etmeyerek, istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı hukuka uygun bulmuş ve hükümlerin onanmasına karar vermiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI
: 2023/1233 E., 2023/3816 K.SUÇLAR
: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâliHÜKÜMLER
: İstinaf başvurusunun esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Ret, onamaI- Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere dair sanıklar müdafiinin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanıklar müdafilerinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,II- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere dair sanıklar müdafiinin temyiz istemlerine yönelik yapılan incelemedeİlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıklar müdafiinin temyiz isteminin; sanıkların suç kastı olmadığına, suç vasfının yanlış belirlendiğine, 5237 sayılı Kanun'un 168. ve 145. maddelerin uygulanması gerektiğine, atılı suçun unsurlarının eksik inceleme ile belirlendiğine, sanık ... yönünden yardım eden sıfatı olduğuna, alt sınırdan ayrılma gerekçelerinin yerinde olmadığına ve kararın bozulması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.