Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığı ihlali ve mala zarar verme suçlarına dair düşme, beraat ve mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık temyizlerini inceleyip reddederek onadı.
Özet: Bu kararda, bir sanık hakkında zamanaşımı nedeniyle verilen düşme kararlarını temyiz etme talebi, sanığın bu durumdan hukuki menfaati olmaması ve gerekçeye yönelik bir itirazı bulunmaması nedeniyle reddedilmiştir. Ayrıca, hırsızlık suçlarına ilişkin bir sanık hakkındaki beraat ve bir diğer sanık hakkındaki mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz başvuruları incelenmiş; mahkûmiyet hükmüne ilişkin temyizin yalnızca vekalet ücretine hükmedilmemesi talebiyle sınırlı olduğu belirtilerek, tüm temyiz nedenleri yerinde bulunmayarak hükümler onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI
: 2014/84 E., 2022/429 K.SUÇLAR
: Hırsızlık,iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar vermeHÜKÜMLER
: Mahkûmiyet, beraat, düşmeTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Ret, onamaI. Sanık ... hakkında kurulan düşme hükümlerine yönelik sanığın temyiz isteminin incelemesindeSanık hakkında zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle verilen düşme kararlarını temyiz etmekte hukuki bir menfaatinin olmadığı gibi düşme kararının gerekçesine yönelik bir temyiz istemi de bulunmadığından sanığın temyiz talebinin ek Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,II.Sanık ... hakkında şikâyetçi ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik sanık müdafiinin, sanık ... hakkında şikâyetçi ... 'na yönelik hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz istemlerinin incelenmesinde;Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2012/11-1322 E. - 2013/421 K. sayılı ve 22.10.2013 tarihli kararında açıklandığı gibi, hükmün yalnız sanık ya da müdafii tarafından vekâlet ücretine hükmedilmediğinden bahisle temyiz edilmesi durumunda, temyiz incelemesi de yalnızca vekâlet ücreti ile sınırlı olarak yapılacağından, sanık ... müdafiinin “vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine” ilişkin talebi ile sınırlı olarak inceleme yapılmıştır.Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.