Yargıtay 2. Ceza Dairesi, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan yapılan temyiz istemini usulden reddederken, hırsızlık suçundan verilen hükümleri esastan inceleyerek onadı.
Özet: Yargıtay, sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen mahkumiyet kararlarına ilişkin temyiz taleplerini, Ceza Muhakemesi Kanununun ilgili maddesi uyarınca temyiz edilemezlik nedeniyle usulden reddederken; hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarını ise, sanık müdafilerinin "yetersiz delil" ve "şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmediği" yönündeki iddialarını dosyadaki inceleme neticesinde yerinde görmeyerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle esastan reddederek onamıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI
: 2023/1225 E., 2023/2407 K.SUÇLAR
: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâliHÜKÜMLER
: İstinaf başvurularının esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Ret, temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanmasıI. Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanıklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,II. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümler Yönündenİlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, "sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak kesin delil bulunmadığına, eksik incelemeyle hüküm kurulduğuna"; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, "sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut ve kesin delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmediğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanıklar hakkında verilen kararlarda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Isparta 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.