Sanıkların hırsızlık kastı ve yeterli delil olmadığı iddialarıyla yapılan temyiz başvurusunun Yargıtay 2. Ceza Dairesince esastan reddedilerek, hırsızlık mahkumiyet kararının onanması.
Özet: Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararlarını istinaf incelemesi sonucu onayan Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı, sanık müdafiinin yeterli delil olmadığı ve hırsızlık kastının bulunmadığı gerekçeleriyle yaptığı temyiz başvurusunu değerlendiren Yargıtay, ilk derece ve Bölge Adliye Mahkemesi hükümlerinde hukuka aykırılık tespit etmeyerek, müdafiin temyiz itirazlarını reddetmiş ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararını oybirliğiyle onamıştır.

MAHKEMESİ
:Ceza DairesiSAYISI
: █████████ E., █████████ K.SUÇ
: HırsızlıkHÜKÜM
: İstinaf başvurusunun esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: Onamaİlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıklar müdafiinin temyiz isteminin "sanıkların isnad edilen eylemleri gerçekleştirdiklerine dair kesin, somut ve her türlü şüpheden uzak hiçbir delil bulunmadığına, hırsızlık kastı ile hareket etmediklere, lehe hükümlerin ve TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, hükümler hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Sakarya 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.