5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa muhalefet suçundan verilen mahkumiyet kararının Yargıtay 7. Ceza Dairesi tarafından temyiz başvurusu reddedilerek onanması.
Özet: 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa muhalefet suçundan ilk derece mahkemesince hapis, adli para cezası ve müsadere kararı verilmesinin ardından, istinaf mahkemesince sanığın cezası artırılarak hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve müsaderenin onanması üzerine, sanık müdafiinin arama kararının usulsüz olduğu ve suç unsurlarının oluşmadığı iddialarıyla yaptığı temyiz başvurusunda, yüksek mahkeme tarafından yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olduğu, delillerin yeterli, kararın gerekçeli ve eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı gerekçeleriyle istinaf mahkemesinin kararında hukuka aykırılık bulunmadığına hükmedilerek temyiz istemi esastan reddedilmiş ve karar onanmıştır.
MAHKEMESİ
:Ceza DairesiSAYISI
: █████████ E., ████████ K.SUÇ
: 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefetHÜKÜM
: Mahkûmiyet, müsadereTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: RetYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKİ SÜREÇA. İlk DereceÖdemiş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2022 tarihli ve ████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefetsuçundan, aynı Kanun'un 3/5. ve 22. fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1. maddesi uyarınca 3 ay 10 gün hapis ve 1 gün karşılığı 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine, ele geçirilen cep telefonlarının 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmiştir.B. İstinafİzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 30.05.2023 tarihli ve █████████ Esas, ████████ Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılmasına, sanığın5607 sayılı Kanun'un 3/5 ve 22. maddeleri, 5237 sayılı Kanun'un 43/1. ve 62/1. maddeleri gereğince neticeten 4 ay 5 gün hapis cezasından çevrilen 2.500,00 TL adlî para cezası ile 104 gün karşılığı 2.080,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan cezadan kesinleşen hapisten çevrilen 2.500,00 TL ve doğrudan hükmolunan 2.080,00 TL adlî para cezasının mahsubuna ele geçen cep telefonlarının 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmiştir.II. TEMYİZA. Temyiz SebepleriSanık Müdafiin Temyiz İstemiArama kararının usule uygun olmadığına, isnat olunan suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.B. Değerlendirme ve GerekçeCezanın arttırıldığı gözetilerek Tebliğnamdeki görüşe iştirak olunmamıştır.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.III. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ödemiş 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.02.2026 tarihinde karar verildi.