hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararının istinaf başvurusu reddedilerek yargıtay tarafından onanması, tekerrür hükümleri uygulanmamış olsa dahi.

Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararının istinaf başvurusu reddedilerek Yargıtay tarafından onanması, tekerrür hükümleri uygulanmamış olsa dahi.

Özet: Hırsızlık suçundan mahkum olan sanık hakkında, Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunu esastan reddeden kararı, sanık ve müdafiinin zararın giderilememesi, cezanın fazlalığı gibi gerekçelerle yaptığı temyiz başvurusuna rağmen, Yüksek Mahkemece kararda hukuka aykırılık bulunmadığı, temyiz nedenlerinin yerinde görülmediği ve tekerrür hükümlerinin uygulanmamasının aleyhe temyiz olmaması nedeniyle bozma nedeni yapılamayacağı belirtilerek oy birliğiyle onanmıştır.

2. Ceza Dairesi ██████████ E. , ████████ K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ

:Ceza Dairesi

SAYISI

: ████████ E., ████████ K.

SUÇ

: Hırsızlık

HÜKÜM

: İstinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

: Onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafîinin temyiz isteminin, suça konu aracı hurdacıya teslim edene kadar zarar vermediğine, zararı ödemek istediğine ancak pandemi ve deprem sebebiyle ödeyemediğine, verilen cezanın fazla olduğuna, zararı ödemek için makul süre verilmediğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası olan sanık hakkında 5231 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafîinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.