Yargıtay 9. Ceza Dairesi, çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen mahkumiyet hükmünü, sanık müdafiinin ifade geçerliliği ve delil çelişkisi itirazlarını reddederek onadı.
Özet: Çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine yönelik ilk derece ve bölge adliye mahkemesi kararlarının ardından, sanık müdafiinin sanığın işitme ve konuşma engeli, kolluk ifadesinin geçersizliği, somut delil yetersizliği, mağdure beyanlarındaki çelişkiler ve annesinin baskısı iddialarıyla yaptığı temyiz başvurusunda, Yargıtay, yargılama sürecinde usul ve kanuna aykırılık bulunmadığına, sanığın eylemi gerçekleştirdiğinin sabit olduğuna, tüm iddia ve savunmaların değerlendirilip suç vasfı ile yaptırımların doğru belirlendiğine hükmederek temyiz istemini esastan reddedip mahkumiyet hükmünü oy birliğiyle onamıştır.
MAHKEMESİ
: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza DairesiTARİHİ
: 13.01.2017SAYISI
: ████████ E., ████████ K.SUÇ TARİHİ
: 25.11.2015HÜKÜM
: MahkumiyetTEMYİZ EDEN
: Sanık müdafiiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
: BozmaBölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İnegöl Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık Müdafiinin Temyiz İstemiÖzetle, sanığın kulaklarının duymadığına ve konuşma özrünün olduğuna, kollukça alınan ifadenin geçerli olmadığına, sanığın atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, katılan mağdurenin annesinin baskısı ile ifade verdiğine, katılan mağdurenin aşamalardaki beyanlarının çelişkili olduğuna, sanığın beraatine karar verilmesi aksi halde sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.III. GEREKÇE5271 sayılı Kanun'un 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İnegöl Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,15.05.2025 tarihinde karar verildi.